Yetersizim, eksik… Kendimi tutamıyorum. Belki de hiç yoktum. Var olmayı ben talep etmedim ve var olmayı bile dilemiyorum; sadece yok olmak istiyorum. Kalbimin durmasına izin ver. Yaşamak için durmak istiyorum. Sonsuz bir duruş gibi… Buradayım, senin olmadığın yerde. Yok ama var gibiyim.
Bazen hissettiğim tek şey bu, ya da hiçbir şey… İnsanlar beni üzüyor, bununla yaşamak zor geliyor. Bırakmak ister gibiyim ama nasıl bırakılır, onu da bilmiyorum. Mutlu olur gibi belki… Mutluluktan denebilir. Ama boğuluyorum. Hiçbir şey yolunda değil. Numara yapacak kadar cesur değilim artık. Başkası oynasın bu rolü benim yerime. Ben kendimde değilim.
Belki de tüm bu hisler, var olmanın ağırlığı. Belki de yok olmak bir kayboluş değil, bir kurtuluş. Kim bilir…
Bu satırları yazarken bile, varlığımın sesini kısıyorum.
Sen hiç varlığının sesini kıstın mı?
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor…
Düşüncelerin benim için kıymetli. Buraya küçük bir iz bırakmak ister misin?