Sonbahar yaprakları gibi sadece dağıldık. Toplanacak taneler kalmadı. Rüzgâr çok sert… estikçe yeni patlamalar düştükçe düştü… İzlendiği kadar hızlı geçmedi dökülenler ve gidenler. Sadece döküm mevsimi değildi sonbahar çanı. Döküldü ve savrulup ölenler oldu. Kimi damlalara denk tutundu… kimiyse damla bulamadan yok oldu…
Düşüncelerin benim için kıymetli. Buraya küçük bir iz bırakmak ister misin?