Bazen, bir gökyüzünde yankılanır gibi çınlıyor kendi sesim.Duyan yok,Gören kalmadı.Bir tek ben miyim böyle çaresiz, yoksa ruhum ellere mi gebe?Sahi, ben kimim?Durdurun evreni, yanıyor bedenim, ruhum.Öyle sarmaşık bir haldeyim,Kırılıyorum.Gün batımında, her geceKendimle yine ben.Sınanırken sen nerdesin?Bir çare bul, ruhum.Ölmüyor, çoğalırken beni boğuyor belki de.Geceler sonsuza dek.Bir çare gel deme.Çoğalıyorum.Fazlalığım var.İşte burada, çarpılmış bir kalbin üst…