İnsan kendini de affedemezmişKalbe bu denli oturan bir sızıAcıdıkça güçlü kalınırKalmalı insan kim bilirÖldürmez ama yaşatmaz daTartıp elediğimiz ruhlarGökyüzü ağlamakta Ağladığında kaldığı noktaİçten içten çekilmekte Bu işte sonsuz acı Sonsuzca tükenmekte