Destanlar ek kalbinin en ücra köşesindeki o kutuya. Doluluğundan mı taşmıyor sadece akıyor bilinmez. Koşmaktan öte yürünmez o yol kısa gelir kalbine, tenine. Sabrettiği kadar ektiğin müze gibi o füze nokta atışı gelir beklemediğin o ansızlıkta. Çalkaladığın o derde devrilir gider ard arda…