Too Much You | SU UMAY

Bazı insanlar güneşi bekler; bazıları ise gecenin içindeki kendini.

Daha çok gece insanıyım aslında… ama gündüzü de kötülemiyorum. Güzeldir gündüz; ışığı var, sıcaklığı var. Yine de şu aralar, ne yalan söyleyeyim, gündüz bana biraz uzak. Gece ise bambaşka. Hele ki evdeysen, o sessizlik… şehrin üzerini örten o derin örtü… insanın içini açıyor.

İstanbul’da gündüzü bilirsin: Araba gürültüsü, korna, bir yerden bir yere yetişmeye çalışan kalabalıklar… ses, ses, ses. Gece öyle değil. Gece, rüzgârın sesine karışan bir uçak uğultusu kadar masum. Gökyüzünü içine çekiyorsun resmen. Bir yandan karanlık, bir yandan koca bir evren.

En güzel şarkılar geceyle yükselir; gecenin sözündedir bütün rüzgâr. En iyi kalemler de o saatlerde tutulur. Biraz yalnızlık, biraz sessizlik, biraz sen. Yalnız biri için gece, iyi bir arkadaş gibidir: Dinler, yargılamaz, acele ettirmez. Gündüzün yapamadığı şey budur işte. Gündüz, dünyayı dinler; gece seni dinler.

Ben hep böyle oldum. Kalabalık arkadaşlıkların moda olduğu bir dönemde bile, ben çemberi genişletmeyi hiç sevemedim. Genelde tek tük insan olur yanımda. Kimi gider, kimi kazık atar, kimi sadece kendi eğlencesi için vardır. Gerçek bir arkadaş? Henüz denk gelmedi diyelim. Belki vardır, belki yoktur, belki de benim dünyama uğrayan pek olmamıştır.

Ben ise anlatırım. Dinlerim de. Başkasının psikoloğu gibi olduğum anlar çoktur. Ama kendi içimdeki derinlik… işte orası epey geniş, karanlık ve güzel bir koridor. O yüzden geceler bana iyi gelir. Kendimle meşgul olmayı seviyorum. Tutamıyorum. Gece, kendimi bulduğum yer gibi.

Belki bir gün beni gündüz de böyle kendime çeker. Belki bir gün ışığı da severim. Ne zaman olur bilmiyorum ama bir gün, gecenin gündüzle dost olduğu bir denge kurmak isterim. İkisi de kalsın. Kalmayacaksa… yalnızca gece benim olsun.

Gökyüzünü izleyemediğim zamanlar oluyor ama suya bakmak bile yetiyor. Uzun uzun bakmak. Düşüncelerin dalgalar gibi kıyıya vurması. Anlam aradığım her şeyin içinde bir hayat var; o hayat beni, yine ve yeniden geceye çıkarıyor.

Gece güzeldir.
Bazen sessiz, bazen yüksek, bazen sadece gece.

Ve galiba, ben de o zamanlarda en çok ben oluyorum.

Koca bir evren var gecenin dilinde… ve ben orada kendimi buluyorum.