Too Much You | SU UMAY

Hayatımda en çok neye değer verdiğimi sorduğumda, cevabım hep aynı: Ruhum.

Maneviyat, benim varoluşumun merkezinde yer alıyor.
Ruhum, kim olduğumu belirleyen, beni hayatta tutan en güçlü yanım.
Onsuz bir benlik düşünemem.

Maddiyat mı?

Elbette hayatın bir parçası. Ama benim için hiçbir zaman bir amaç olmadı.
Sadece bir araçtı.
Zorunluluktu.
Yeterli olduğu sürece kıymetliydi, fazlası hiçbir zaman cezbetmedi.

Ruhumun Dokunulmazlığı

Ruhuma zarar verebilecek hiçbir şeyi hayatıma yerleştirmedim.
Bu benim için bir ilke, bir duruştu.
Asla zorla sokulmak istenen bir kalıba girmedim.
Dayatılan hiçbir rolü kabul etmedim.

Seçimlerim Netti

Doğru ve dürüst olmayı seçtim.
İkiyüzlü tavırları kabul etmedim.
Tutarsız olanları yaşamımdan uzak tuttum.
Baktım olmuyor, bakmadım.

Ruhumla Var Oldum

Kendimi, ruhumla yok etmeyi aklımdan bile geçirmedim.
Benim varoluşum, ruhumun direnciyle mümkündü.
Bu, benim için derin bir manevi değerdi — ve öyle kalacak.

Kim Olduğumu Hiç Unutmadım

Bir başkasının beni tanımlamasına izin vermedim.
Olduğum kişiden vazgeçmedim.
Hiç çirkinleşmedim.
Kimseye bilerek zarar vermedim.
Ve en önemlisi…
Beni, ben olduğum için sevdim.

Bir Karakter Değil, Bir Duruş

Ben sadece bir yapıdan ya da karakterden ibaret değildim.
Bir duruşum vardı.
Bu duruş hep önemliydi.
Ve hiçbir zaman önemsizleşmesine izin vermedim.
Vermeyeceğim.

“Sahip oldukların değil, kim olduğun seni zengin yapar.”

— Osho