Kayboldum sabahlara, yine sen yoktun, gülüm.
Tarihler beş saldı, sabahı bulamıyorum.
Orda burda yoksun diye sana kahrediyorum.
Gecemi gündüz yaptın; içinden öyle çıkamıyorum.
Kalbimin kör kuyusu, sana merhamet diliyorum.
Tutunduğun kalbi sök at diye her gün yalvarıyorum.
Bırak artık, çık düşümden; yerimde duramıyorum.
Sana, seninle ömür biçtim; burda ben hâlâ üşüyorum.
Mesele senin kadar, benim içimde volkan yağdırıyor.
Senin divanenken, ışıklara düşüyorum.
Sokaklar çıplak, ben ıslak yürüyorum.
Aşk mıdır bu, öyle bir geceyi silip atamıyorum?
Too Much You | SU UMAY 
Yorum bırakın