Saldırmak çoğu insana göre mahsus bir çılgınlık olabilir. Doğa üstünde ne varsa yakıp yıkmak için gelmiş bir döküm gibi. Sadece durmaksızın ölçüsüz bir gidişin yoludur bu. Bazen durup düşündüğümüzde o insansa ben nasıl insanım diye düşünürüz. Farklı kutuplarda iki insan belli ki. Biri anlayış içinde sakin bir çizgi, diğeri ise tam aksine sadece öldürülmüş bir ruhun yürüyüşüdür. Verilecek bir duruş sembolünü alıp tutacak bir uzvu yoktur. Belirtilmesi gerekenin aksine sadece körü körü bir ilerleyiştir. Daima haklıdır ve daima üste kalmak isterken alta çekilen bir eziliştir. İşte bu yüzden her insan aslında insan değildir. Bakış ve dokunuş daima durumu ve duruşu değiştirir! İnsan insan olabilmelidir.
Yorum bırakın