Too Much You | SU UMAY

Nasıl da uyku gibi gelir anılar? Bir fotoğraf karesine sığdırmak mümkün olabilir miydi ki. Her zaman daha fazla kalır. Bazen hatırlandığında keyif veren şeyler bir bakıyoruz tamamen keyifsiz kalabiliyor. Fakat önemli olan aslında hepsinde bir duygu tutmamız oluyor. Hissetmek güzel bir varoluştur. Hissedemeseydik kareler kare mi kalırdı? Elbette hayır. Yüklemek istediğimiz bütün anlamları kendimiz yaratmaktayız. Güzel olanların kattıklarını hatırlarken neden kötü olanların yarattıklarını unutmalıyız ki. Güzel duran bir kare bile bazen olumsuz bir duygu ile tamamen kötü görünebiliyor. O zaman fotoğraf karelerinin bütün güzelliği bizim duygularımızın tamamlanması ile oluşabilir. Eski yıllarda albümler ile özel bulduğumuz anılar bize has kalırken şuan bütün evrende yaymak istediğimiz kareler olarak yaşayabiliyor. Peki bu kareleri medyada açık bir albüm halinde sunabiliyorken hayatımızda yaşadığımız gerçeklikleri bu kadar açık tutabiliyor muyuz? Sanırım hayır. O zaman aslında eski albümler ile sosyal medyada kullandığımız albüm diyebileceğimiz bu nokta ne kadar gerçek kalabilir? Bu noktada eskiden önemini daha büyük tuttuğumuz fotoğraflar şu anda gerçekliğini kaybederken ne kadar mükemmel olabilirdi. Medya her geçen gün bu noktada olağanüstü güzellikler sunarken eskiden daha nadir olan anıları da bazen silebilmesi mümkündür. Elbette değişimlerin anılarımızda ne gibi farklı duygu değişiklikleri sunduğunu şuan bilmek pek mümkün olmayabilir. Herkes aşık, herkes harika ve herkes çok iyi bir süsleme ile sunuş yüceliğinde yüksekte durmaktadır. Nadir bulduğumuz hissiyatlar halen nadir olsa bile daha fazla varmışcasına durması manasız bir kalıplaşma gibidir ve en önemlisi de eskilerde daha az fotoğraf karesi varken şuan her saniyemizi tonlarca kare ile resmedebiliyoruz. O zaman bu kadar özel durması normal midir? Anlamsız kalıpları bıraktığımız o gün gerçek olan o karenin tadı her zaman daha fazla lezzet verecektir. Her yıl tonlarcası yerine daha az çekimler ile anıları daha büyük bırakabiliriz. Yüklemeler çoğaldıkça tutulan duygularda da azalma oluşması normal değil midir ki? Belki normaldir.