Hissettiğimiz şeyler varoluş içinde bir yansıma mıdır ki. Uzak olan her şeyi hissetmemiz mümkün müdür? Uzak ama duyguya bütün bir sancı. Güçlü bir acı. Hak etmediğimiz verilen cezalar ile doğuşumuzun varlığı. Bazen sadece vazgeçerek ara ara anımsatan hatıraları toplu tutuyoruz sanırım. Ansızın bir his akıl ile oynuyor olabilir mi ki. O an neden bunu hissettim şimdi diye düşünce için düşünce tutan çabalarımızın bir cevabı yok zaten. İhtiyacımız bütünüyle insan olduğumuzu farkında olmaktan geçen bir geçit işte. Gelir bazen… bazende gider. Böyle döner gider işte bütün döngü. Olanlar olmasaydı düşünmek için düşündüğümüz noktalarda olmazdı zaten. Olanlar yüzünden düşünürüm… düşünürüz bazen öyle hissiyatında yine.
Yorum bırakın