Tutmasın diye atıyorum tüm ışıkları süratle bütün bensizliğinde. Var olmayan tüm hıçkırıklarda… boğuyorum geçmişi kanatları altında. Ağlayan kollarında bütün marifetinde kaybediyorum bütün olmuşları… olanları. Anlatımsız bir mısra misali söylüyorum gücümün güçsüzlüğünde… kalbin bütün kördüğümünü. Ona armağan olmuş bütün ışıkları kapatıyorum, tek bir sözün lansmanında. Toplanmış sihirleri sunuyorum ışıksız ışıklı o dansın ritminde. Ahenkle alkış… alkış diyorum orada burada kalan yarımsız yarınlarda yalanmış gibi her sözün sonsuzluğuna. İşte ışık… işte alkış ve işte sen kunter… bütün körlüğüne körlüğünde şerefe o yestlerde.
Yorum bırakın