Ufak bir tebessüm… ardından bir kahkaha aynı anda gelen gözyaşı, her mutluluk ve üzüntü temellerinde sırası ile devamında gelen güzel şeyler ve olacak olanların tırmanışı. Seçimlerimizle başka birini kaybederken yeni bir mavilikten öte şeyler görebiliyoruz. Tamamıyla ne kadar istediğimizde alakalı bir ilerleyiş sembolüdür. İsimler, renkler, şekiller ve kalıplar değilizdir. Her ruhun ayrı bir melodisi vardır ki uzunca çalmaya devam etmek için hedef kısa mesafe olmamalıdır. Sanırız ki ne kadar kısa olursa o kadar hedefin içinde yüksekte horlarız. Aslında miyavlarız. Ve bunu görmez, duymaz… hissetmeyiz. Çizer, çizer… çizeriz.
Yorum bırakın