Işığa doydun mu? Dünya dönüyor satenlerce. Sabıkasız, kayıtsız, şartsız, izinsiz… Sere serpe yapışıyor, ayaklarında… altında. Şöyle bi hadi bee diyerek kattın mı tozunu dumanına parçalanmış satenimsi satenin. Yapıştırdın mı vücudunun ıslak kaygan zeminine. Bana mı dönüyorsun kendinde mi saklıyorsun izlerini diye sordun mu hiç dura, yürüye. Kimeymiş zahmeti… Işıltılı parçacıkların katlanarak büyümesine mi? Yoksa sana mı kalmış bütün serder serder kehaneti… Işığı yutsana.!! Seni kendinde bul.
Yorum bırakın